Historia
Lata 50-te
Lata 50-te – wyrzucenie ze szkół nauki religii. Przerażeni rodzice nie wiedzieli, gdzie ich dzieci będą uczyć się o Bogu, ale Bóg dał Piątkowej człowieka, który oddał pokój w mieszkaniu, by dzieci mogły się uczyć religii. Był nim Augustyn Łukasik, człowiek wyjątkowy, zawsze uśmiechnięty, kochający dzieci. Z jego domu wyrósł syn kapłan.
Lata 60-te
Rok 1966 r. do Piątkowej przybywa młody wikariusz parafii Świętej Małgorzaty Ks. Andrzej Mucha, który widząc małą kapliczkę nie mogącą pomieścić wszystkich dzieci, wpadł na pomysł, aby kupić budynek mieszkalny i przebudować go na salę katechetyczną. Właścicielem budynku został Tadeusz Gargula. Rozpoczęto przebudowę i w krótkim czasie zbudowano salkę katechetyczną, która przypominała małą kapliczkę ze względu na swój charakter i namalowane ściany. Trzeba wspomnieć, że były to czasy, kiedy za takie postępowanie ludzie byli prześladowani, nachodzeni przez służby specjalne ówczesnych władz, groziło to nawet utratą wolności. Ci ludzie, a także pracownicy przy budowie wykazali się niezwykłą odwagą, heroizmem, głęboką wiarą i oddaniem Bogu. Ks. Andrzej Mucha był architektem, cieślą, spawaczem i katechetą. Był dla nich wzorem, podporą i przyjacielem. Dziś mało, kto pamięta, jaki zapał wtedy panował wśród mieszkańców i wiara, ze jest to początek drogi do powstania kościoła, a także zaciera się w pamięci wydarzenie, podczas wizytacji wsi Piątkowa przez ks. biskupa Gucwę, kiedy to po jego wyjściu z bryczki, podszedł do niego św p. Roman Wańczyk i na kolanach gorąco prosił naszego Pasterza o możliwość budowy kościoła w Piątkowej.
Lata 70-te
W 1972 r. nastąpiło niezwykłe wydarzenie jak na ówczesne czasy – w sali katechetycznej po raz pierwszy została odprawiona Msza Święta przez ks. Andrzeja Muchę. Trzeba było być na tej Mszy świętej by móc zrozumieć, co działo się w sercach uczestników tego nabożeństwa – łzy, wzruszenie olbrzymia radość oraz duma. Odtąd przez kilka lat była odprawiana Msza Św., najpierw dwa razy w roku, później, co niedziele.
Lata 80-te
Dzięki modlitwie ludzi oraz Opatrzności Bożej i wstawiennictwie Matki Maryi, doczekano się budowy kaplicy, której podjął się w 1988 r ks. Zbigniew Maczuga i ks. Ignacy Klucznik. Powstała ona w ciągu jednego roku. Dzisiaj najlepiej pamiętają tamte czasy państwo Władysława i Franciszek Góra oraz Tadeusz Gargula. Wtedy w strugach deszczu od wschodu słońca do późnych godzin nocnych, lano fundamenty. To ks. Z.Maczuga swoją osobowością i zaangażowaniem zmobilizował mieszkańców, aby w tak krótkim terminie oddać kaplicę wiernym, dla godnego uczestnictwa w Eucharystii. W tej kaplicy po raz pierwszy wierni mogli przyjmować sakramenty: chrztu, komunii, pokuty, bierzmowania i małżeństwa, a także żegnali się ze zmarłymi.
Rok 1993
- Dnia 15 czerwca 1993 roku Ks. Bp Józef Życiński mianował Ks. Stanisława Jewułę rektorem Rektoratu Piątkowa i zlecił mu troskę o budowę kościoła w Piątkowej.
- 23 czerwca 1993 roku przybyła do Piątkowej Komisja Sztuki Kościelnej, której przewodniczył Ks. Bp Józef Gucwa celem ustalenia lokalizacji kościoła. Komisja po kilku godzinach pracy, podjęła decyzję o rozbudowie istniejącej kaplicy. Przedstawione jednak projekty nie zyskały akceptacji Komisji Sztuki Kościelnej. Inżynier architekt Paweł Dygoń z Nowego Sącza przygotował projekt budowy nowego kościoła, który wprawdzie nie został zaakceptowany, ale ukazał potrzebę budowy osobnego kościoła ze względu na ukształtowanie terenu.
- Na przełomie lipca i sierpnia 1993 roku odbyła się pielgrzymka autokarowa do Częstochowy o uproszenie łask, opieki Matki Bożej dla budowy kościoła i rozpoczęto przygotowanie placu pod budowę kościoła. Przez kilkanaście dni chłopcy pracowali nad przygotowaniem dróg dojazdowych.
Rok 1994
- 15 kwietnia 1994 roku ponownie przybyła do Piątkowej Komisja Sztuki Kościelnej. Podjęła ona decyzję o odstąpieniu od dawnej koncepcji rozbudowy istniejącej w Piątkowej kaplicy. Komisja uważała, że korzystniejsza będzie budowa nowego kościoła, natomiast kaplica nadal będzie służyć celom duszpasterskim, aż do zakończenia budowy kościoła.
- 14 listopada 1994 roku Kuria Diecezjalna w Tarnowie zatwierdziła projekt kościoła opracowany przez inż. arch. Janusza Urbanowicza z Nowego Sącza. Projekt techniczny przygotował inż. Stanisław Szewczyk z Nowego Sącza.
Rok 1995
- 23 kwietnia 1995 roku Ks. Bp Władysław Bobowski uroczyście dokonał poświęcenia placu pod budowę nowego kościoła.
- 1 lipca 1995 roku rozpoczęto prace ziemne przy wykopach pod fundamenty kościoła.
Rok 1996
Prace przy budowie kościoła zostały przerwane 3 listopada 1996 roku przez wczesne nadejście zimy, która trwała do połowy kwietnia. Prace utrudniały także ciągłe deszcze, szczególnie obfite we wrześniu. Pogoda w tym roku nie sprzyjała pracom na budowie. Niemniej z Bożą pomocą i dzięki ofiarnej pracy ludzi udało się ukończyć fundamenty kościoła i wybudować tylnią część kościoła.
Rok 1997
- 8 czerwca 1997 roku podczas Mszy św. odprawianej na krakowskich Błoniach Ojciec Święty Jan Paweł II poświęcił kamień węgielny wznoszonej u nas świątyni. W tej uroczystości uczestniczyło około 150 osób z naszej wspólnoty.
- 15 czerwca Ks. Bp Józef Gucwa po uroczystej Mszy św. odprawianej w naszej wspólnocie dokonał aktu wmurowania kamienia węgielnego w mury budowanego kościoła. Liturgia Mszy św., którą odprawił w niedzielne popołudnie Ks. Bp Józef Gucwa licznie zgromadziła, wokół ołtarza polowego ustawionego na placu budowy świątyni w Piątkowej, duchowieństwo i wiernych z naszej wspólnoty, Nowego Sącza – parafii św. Małgorzaty i z okolicznych miejscowości.
W 1997 roku prace na budowie kościoła koncentrowały się na wykonaniu szalunków pod sklepienie, prowadzono również prace murarskie przy ścianach kościoła. Od kwietnia do lipca robiono szalunki pod sklepienie w prezbiterium kościoła. W sierpniu i we wrześniu wykonywano następną część stropu.
Rok 1998
- 8 grudnia 1998 roku z jednodniowym opóźnieniem przybył „w pierwszy dzień zimy” dźwig z Mostostalu z Krakowa, by zamontować 16 metrową wieżę.
- W grudniu 1998 roku przeżywaliśmy pierwszą pasterkę w podziemiach kościoła. Była to wielka radość z narodzin Zbawiciela, ale także i z tego, że już jesteśmy w budującym się kościele i więcej wiernych może wejść do kaplicy.
W roku 1998 wykonano na budowie kościoła ostatnie ramy (w części wejściowej do kościoła) betonowano między nimi stropodach, zrobiono również klatkę schodową na chór. W ciągu roku przedstawiciele naszej wspólnoty rozprowadzali cegiełki na budowę naszego kościoła w parafii św. Małgorzaty w czasie odpustu, w Siedlcach, w Łososinie Dolnej.
Rok 1999
- W roku 1999 trwały prace związane z wykonaniem więźby dachowej i przykrywaniem kościoła blachą miedzianą. Prace blacharskie prowadziła firma Stanisława Niewiadomego z Ochotnicy Górnej. Ukończenie budowy kościoła w surowym stanie było możliwe także dzięki ofiarności wiernych z Parafii św. Małgorzaty w Nowym Sączu, którzy w latach 1995 – 2000 kilka razy w roku składali ofiary na budowę naszego kościoła.
Rok 2000
- 28 lipca 2000 roku przy wtórze pieśni i dźwiękach dzwonów witaliśmy Królową Polski. W czasie powitania ks. Kanonik Stanisław Jewuła skierował do Matki Bożej następujące słowa: „Maryjo, Pani Jasnogórska i Matko Naszej Wspólnoty. Jak kiedyś swoim nawiedzeniem sprawiłaś Elżbiecie radość, tak my dzisiaj przeżywamy ogromną radość Z Twojego przybycia do nas. Przybyłaś do wspólnoty, która czci Cię jako Matkę Nieustannie gotową nam pomagać. Tak wiele można o tym mówić. Przyjmij już teraz o Matko nasz hołd uwielbienia i wdzięczności – za wielką miłość, którą darzysz każdego z nas. Dziękujemy za Twoją opiekę nad budową kościoła. Rozpoczynając ją 5 lat temu, Tobie na Jasnej Górze zawierzyliśmy wszystkie sprawy budowy. Nie zawiodłaś nas. Ta dobiegająca do końca budowa jest jasnym tego świadectwem. Pozostań Matko ze swymi dziećmi i powiedz nam co trzeba jeszcze zmienić, by być bliżej Twojego Syna”. Wraz z wprowadzeniem Matki Bożej było to pierwsze wejście do kościoła. Trzeba tu wspomnieć o wielkim zaangażowaniu wiernych w przygotowanie kościoła, placu i drogi. Wszystkie zaplanowane prace zostały wykonane. Zamontowano także elektroniczne dzwony.
Rok 2002
- W czasie wakacji (2002) przygotowano projekt wystroju kościoła w porozumieniu z komisją Diecezjalną do Spraw Sztuki Kościelnej. Projekt przygotował arch. Jerzy Dąbrowski z Nowego Sącza. Główną myślą dekoracji prezbiterium jest Boża Miłość względem ludzi przejawiająca się w Męce i Śmierci Jezusa, w Najświętszym Sakramencie a także i w tym, iż dał nam Maryję jako Matkę nieustannie gotową nam pomagać.
- W październiku 2002 roku w prezbiterium zawieszono rzeźbę Pana Jezusa na krzyżu. Rzeźbę tę o wysokości 300 cm wykonał nasz parafianin +Alfred Kotkowski. Polichromię na tej figurze wykonał także nasz parafianin pozłotnik Jan Wańczyk. Pozłacanie wykonał płatkiem prawdziwego 23 ¾ karatowego złota. Krzyż do tej figury z drewna dębowego wykonał pan Stanisław Łęczycki z synem. Pomysł oraz wykonanie mocowania ciężkiego krzyża wraz z figurą wykonali: pan Jan Wańczyk oraz pan Bronisław Mężyk. Ikonę – obraz Matki Bożej Nieustającej Pomocy o wymiarach 120cm x 80cm na desce lipowej wykonał pozłotnik Jan Wańczyk. Drugie ramo z drewna dębowego wykonał parafianin stolarz Stefan Cempa.
- 1 grudnia 2002r. mogliśmy w kościele przeżywać podwójną uroczystość Erygowania Parafii oraz Nominacji ks. Proboszcza. Dnia 3 listopada 2002 roku decyzją Ordynariusza Diecezji Tarnowskiej Księdza Biskupa Wiktora Skworca została erygowana nasza parafia. Jej pierwszym proboszczem został ks. kanonik Stanisław Jewuła, wikariuszem zaś ks. Bogdan Lebryk.
Rok 2004
- W okresie Wielkiego Postu trwało układanie posadzki w naszym kościele. Prace wykonywała firma pana Tomasza Kościółka z Paszyna. Granit został sprowadzony z Indii. W czasie wykonywania prac Msze św. odbywały się w przyziemiu kościoła.
- Jakże wielka była radość mieszkańców naszej parafii w Niedzielę Palmową (4 kwietnia 2004 r.) gdy przybyli na Mszę św. i zobaczyli długo oczekiwaną i pięknie wykonaną posadzkę. W kościele pojawiło się również 20 nowych ławek wykonanych przez Jana Fedko z Tęgoborzy.
- W sobotę 5 czerwca 2004 r. o godz. 1700 odbyła się Konsekracja Kościoła, której dokonał J.E. Ks. Bp dr Wiktor Skworc.